Archief van
Tag: hoe begin je

Hallo creatieve stok achter de deur!

Hallo creatieve stok achter de deur!

Het werd tijd om eens wat actie te ondernemen om meer te gaan tekenen. Leuke schetsjes hier en daar zijn hartstikke leuk, iets concreter mag ook 😉

Dus, ik zette de papiersnijder aan het werk (al was het een duoproces, ik mocht moest mee werken ;)), schreef wat woorden op de strookjes, schreef deze blog en daarmee heb ik een aardige stok achter de deur om dingen te gaan maken 😉

Maar eerst nog even een Ted-filmpje. Dit filmpje gaf mij namelijk het idee om dit te gaan doen. En wie weet kan jij daar ook wat mee.

En dit heb ik er van gemaakt: 12 thema’s/onderwerpen (gele briefjes) en 8 materiaal uitwerkmogelijkheden (blauw). Elke 2 weken trek ik een blauw en een geel briefje en ga daar mee aan de slag. Ik mag een kwartiertje rond dwalen op Pinterest en een half uurtje schetsen en pielen. Daarna is het gewoon klaar. Tijd om iets te gaan maken. Misschien niet meteen, misschien ook wel.

Echt zo kort, Lotte, voor Pinterest en schetsen? Jep. Want ik ken mijzelf. Ik kan uren op Pinterest doorbrengen. Schiet niet echt op als ik eigenlijk wat wil maken 😉 En mijn schetsdeadline, ik ga merken hoe ik dat ga vinden 😉

Wees vrij om mee te doen, je eigen versie te maken, … . Het is echter wel zo: dat wat je trekt, moet je het mee doen. Juist wanneer de opdracht je lekker dwars ligt, kan je op zulke leuke dingen uitkomen! En wie weet wordt t echt lelijk, ook leuk om dat eens te maken 😉 En wie weet wordt het echt iets geweldigs leuks. We gaan het zien!

Ik start met een (familie) portret en collage. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat 😉

Volgende week meer over hoe het mij vergaan is 🙂
Fijne maandag!

Oja! Mijn gele woorden:
– gedicht
– sprookje
– superheld
– dier
– fabeldier
– monster
– silhouet
– patroon op A4
– (familie) portret
– liefde
– het huidige weer
– jummie eten

En mijn blauwe woorden
– handlettering
– collage
– paper art
– aquarel
– zwart/wit met oost indische inkt
– zwart/wit met fineliner
– ecoline
– diorama
– mixed media

Blog in wording

Blog in wording

Er zitten allerlei leuke blogs in wording in mijn hoofd. Maar ja. Die staan nog niet op “papier” en ik kan ze niet dwingen om er zo maar uit te rollen. Zo werkt dat niet bij mij.

Hoe dat wel werkt? Euhm, een beetje van zo:


Vrijdagavond belandde ik bij de opening van Meeting Gurus, een geweldige plek als je op zoek bent naar vergaderruimte met goede faciliteiten (en jummie eten). Ze vierden hun opening met leuke mensen, jummie eten en typemachines. Ja echt, die stonden boven op mensen te wachten. En we mochten er ook nog eens achter gaan zitten en zelf gaan typen (hoera!). Er waren zelfs typemachines waar je de punt zelf onder de uitroepteken moest zetten (daar is een handigheidje voor, die ik alweer vergeten ben ;)). En ik belandde achter zo’n typemachine en ging gewoon even typen.

Altijd leuk, dat even typen. Of even schrijven. Je pakt pen en papier, of een typemachine, en begint gewoon. Ja echt, gewoon. Je begint gewoon met schrijven. En als je niet meer weet wat je schrijven moet, dan schrijf je je laatste woord gewoon een paar keer achter elkaar totdat je weer verder kan. En daar komen soms hele toffe leuke stukken uit. Soms ook niet. Soms zijn ze gewoon verhelderend. Het is een soort van meditatief schrijven 😉

En zo weet ik weer waarom die leuke (blog) ideeën in mijn hoofd zitten, en nog niet op “papier”. Er is nog geen ruimte.

Ik ben met verschillende leuke toffe projecten bezig en heb daarbij weinig, tot geen, tijd gepakt om zelf te schrijven, of te tekenen.

Oeps.

Dan kan ik nog zoveel leuke ideeën hebben over wat dan ook, maar als ik zelf de tijd niet pak, dan blijft dat liggen, dan blijven alle leuke ideeën gezellige rondjes draaien in mijn hoofd. Heel gezellig, niet praktisch 😉

Dus.

Tijd om meer pen en papier te pakken. Want dan ga ik vanzelf méér leuks maken, en stromen de leuke ideeën makkelijker uit mijn hoofd zo op papier. Zo werkt dat wel bij mij 🙂

Ik ga eens enthousiast weer wat meer teken- en schrijftijd voor mijzelf pakken 🙂
Hoe werkt dat bij jou? Hoe krijg jij je ideeën het beste uit je hoofd en op papier?

Over creativiteit die je overkomt, of voorbij dendert.

Over creativiteit die je overkomt, of voorbij dendert.

Vandaag een filmpje over creativiteit.

Over gedichten die op je afstormen, en als je pen en papier bij de hand hebt ook daadwerkelijk op papier komen te staan. Of achterstevoren, wanneer je net te laat bent en het gedicht bij het eind weet te pakken. Of als je te laat bent, je voorbij dendert en opzoek gaan naar iemand die wel pen en papier bij de hand heeft.


Euh?

Ik heb het echt over een gedicht, dat je overkomt, of voorbij dendert. Of over een tekstidee (een blog, verhaal, …) of een illustratie. Dan zie ik een glimp van een mogelijke illustratie of dan overvalt mij het begin van een leuk verhaal. En als ik daar niets mee doe (wat ook kan :)), verdwijnt deze glimp ook daadwerkelijk weer.

Elizabeth Gilbert sprak hier heerlijk eerlijk over bij Ted. Gun jezelf deze 20 minuten en kijk wat het voor je kan doen 🙂
(klik dubbel op het filmpje om het op volledig scherm te zien 🙂 )

Ik ben benieuwd wat je van het filmpje vindt!

(voor mij gaf het een nieuwe kijk op inspiratie, en dat je je inspiratie ook kan aanspreken om eens een handje mee te helpen.)

Fijne maandag!

Handletteringfriday #19

Handletteringfriday #19

Ken je dat? Dat je een excuus hebt om niet even te gaan tekenen, haken, schilderen, of om een boek te lezen..? Of dat je zo druk bent in je hoofd en de tijd zo voorbij vliegt, al had je liever even wat gemaakt… Het kan zo fijn zijn om toch heel even te gaan zitten en wat gaan maken/lezen/…, ook al is het maar voor 15 minuten. Daar kan ik mijzelf soms behoorlijk mee in de weg zitten, met dat druk zijn. Hier een kleine reminder dat dat eigenlijk alleen maar ge-blablablabla is 😉

Tijd om leuke dingen te gaan doen/maken! Fijne vrijdag!

Wat heb je nodig om te beginnen..?

Wat heb je nodig om te beginnen..?

Afgelopen maand was ik in het leuke Leeuwarden voor 2 dagen vol toffe mini-handletteringworkshops. Miniworkshops, want normaal duurt een handletteringworkshop een uurtje of 3 tot 6. Zo hebben we alle tijd om de basis van handlettering onder de knie te krijgen, een handlettering op te zetten en ook (een begin te maken met) uitwerken. In Leeuwarden hadden we een uurtje per workshop. Ondanks dat de tijd best wel kort was (elk uur vloog echt voorbij), zijn er zulke leuke dingen gemaakt en bijna niemand had daarvoor iets met handlettering gedaan.
Doel van dit verhaal? Je hebt niet altijd uren nodig om iets te maken, of om met iets nieuws te beginnen. En dat is iets dat we (ik) onszelf best wel vaker mogen herinneren 🙂

De vraag is vaker: wat heb je dan wel nodig om te beginnen? Is dat een leeg to-do-lijstje of agenda? Het juiste materiaal? Dat geweldige moment waarin je vol bent met inspiratie? Een vrije dag/middag/avond/…?

En is het wel waar dat je dat nodig hebt?

Ik pak mijn miniworkshop er weer even bij: we hadden geen fancy papier, pennen of potloden, geen borden vol van Pinterest over wat we allemaal zouden kunnen gaan maken en vooral: we hadden “maar een uurtje”.

Verder hadden we stapels gewoon print-papier, grijze potloden, gummen, veel verschillende (gewone) zwarte pennen, fineliners en stiften, en een paar voorbeelden met de basisingrediënten van handlettering. Wat ik de deelnemers ook meteen mee gaf was dat we vooral gaan beginnen, dingen maken wat niet mooi of af hoeft te zijn aan het einde van ons uurtje. Het doel was vooral: beginnen. Dingen maken. Iets op papier zetten.

En dat is wat ik jou ook graag wil meegeven: begin! Maak dingen. Maak lelijke dingen, maak niet bijzonder mooie dingen, maak soms wat moois. Eigenlijk maakt het niet uit. Maar MAAK. Pak pen en papier en begin. Tijdens de workshops daagde ik mijn deelnemers uit om in een klein tijdbestek te beginnen met handlettering. En dat deden we met woorden. Losse woorden. Van vaatwasser (echt waar) tot wijn en appeltaart. Van klein tot groot geschreven. In sierlijke letters, blokletters of in sans serif. Eigenlijk maakte het allemaal niet bijzonder veel uit. En ergens klinkt dat misschien niet echt bevredigend, dat het niet allemaal uit maakt. Maar zo bedoel ik het niet. Het gaat er meer om om woorden te tekenen (want dat is wat je vooral doet met handlettering), om dingen te maken, om te beginnen. Want daar zit wel het geheim: je hebt ergens een punt dat je uit je hoofd moet gaan en iets op papier gaat zetten. Anders blijf je steeds kleinere cirkels draaien in je hoofd en kan je verstrikt raken in iets wat maar niet lukt (ik wil zo graag iets maken, maar ik heb geen tijd/ik maak geen mooie dingen/…). Eigenlijk wil je vooruit. Dingen maken. En door meer dingen te maken, oefen je jezelf. Word je beter in wat je aan het doen bent (en dat vinden we stiekem best wel leuk).

Fijn detail: wat je maakt, hoef je niet perse te delen op Instagram of Facebook. Het mag wel, het is niet verplicht. Bij mij haalt dat gegeven (ik hoef niet alles te delen) de druk er af: ik hoef niet alles te laten zien dat ik maak en daarom hoeft het niet geweldig fantastisch mooi te zijn wat ik nu maak. En ook leuk: wat ik nu lelijk vind, kan ik over een paar dagen eigenlijk best wel mooi vinden. Soms kan je zo kritisch naar je eigen werk kijken, terwijl dat zelfde werk een paar dagen later er best wel erg leuk uit ziet. En over een nog langere tijdsperiode kan het zelfs heel leuk zijn om je oude werk te bekijken en zien wat er veranderd is.

Je hoeft niet altijd uren de tijd te hebben (moet de was écht nu meteen in of uit de wasmachine..?). Juist die kleine momenten kunnen een geweldig startpunt zijn. Het is duidelijk afgebakend (ik heb 20 minuten). Het hoeft niet iets grootst te worden (ik heb “maar” 20 minuten). En schieten er geen leuke, mooie woorden of zinnen door je hoofd? Begin dan met de namen van je gezin of familie. Van je huisdieren. De ingrediënten van je lievelingsrecept. Je boodschappenlijstje. Het boek dat je als kind het liefste las. Dingen die je graag zou willen doen. Wat er in je tas zit. En wie weet kan je op je telefoon notities bijhouden van mooie woorden of zinnen die je gedurende dag voorbij hoort komen. Ik onthoud ook echt niet alles dat ik op een dag hoor (sterker nog, ik vergeet de helft, haha).

Kortom: je hoeft niet uren uit te trekken om te beginnen of om iets te gaan maken én het hoeft niet mooi te worden. Wanneer ik de deur uit ga, neem ik graag een klein schetsboekje mee. En daarbij ook een grijs potlood, gum en een fineliner. Het is precies genoeg voor onderweg: het neemt weinig ruimte in m’n tas en ik heb alles mee om wat te tekenen of om een handlettering op te zetten. Ik pak het makkelijk uit m’n tas wanneer ik 10 minuten bij de tandarts moet wachten en het past makkelijk op schoot in een volle trein. En juist die kleine momenten vind ik erg fijn om te gebruiken om even wat ideeën op papier te zetten. Kleine schetsjes waar ik misschien nooit iets mee ga doen. Maar ik vind het leuk om dingen te maken. En daar gaat het om: ik vind het leuk dus het is genoeg wat ik maak.

Zo. Genoeg geklets. Tijd om wat te gaan maken!