Archief van
Tag: cultuur snuiven

Fijne dingen van afgelopen week #5

Fijne dingen van afgelopen week #5

Afgelopen week had ik samen met Oma het snelste museumbezoek ooit, had mijn vrijwilligerswerk het idee om mij dronken te voeren (is mijn interpretatie 😉 ) en had ik een bijzondere date, met een avondvullend programma 🙂

Ik was samen met W. bij Oma, heeeeelemaal in Groningen. Want daar woont ze 😉 Ik ben daar in de buurt opgegroeid, in een leuk dorp (wat een raar woord eigenlijk, dorp). En dat dorp kwam ter sprake. Net als het museum daar. Ik woonde daar jaren praktisch bijna naast en had nog nooit een voet binnen de deur gezet. Hoe kan dat nou, vroeg Oma zich af. Tijd om onze museumjaarkaart aan het werk te zetten. En zo gezegd, zo gedaan. We kwamen binnen, keken rond naar de práchtige schilderijen van spruitjes, aubergines en blaadjes sla. Binnen 2 minuten kwamen wij er achter dat dit niet our cup of tea was. De thee in het restaurant gelukkig wel. En er was taart. Wel 3 soorten. We proefde ze alle 3. Piece of cake.

Met vriendin C. was ik op pad voor operatie nieuwe eetkamerstoelen. Voor mijzelf. Best een lastige opgave hadden we bedacht: mijn smaak zegt doe maar die stoelen á €200.- per stoel en mijn budget zegt doe maar niet. We dachten aan een uren durende operatie, maar 2 uur later stond ik toch echt aan de kassa. Hoera! Ik kan ze binnenkort ophalen (dan krijg je ze te zien :)). De kussen met best een zoetsappige tekst neem ik dan misschien toch ook maar mee, ik vind ‘m stiekem best wel leuk 😉

Dinsdag was ik niet vooruit de branden, blêh. Voor mij het beste medicijn: er helemaal aan over geven. En stiekem ook best wel lekker. Mijn laptop gaat aan, lekkere thee en chocola bij de hand, dekentje om mij heen en Netflix het werk laten doen. Zalig! En naast Netflix, ook wat leuke blogs afgaan. En zo bracht Vera, van Franje Design, mij weer een super toffe achtergrond (<- klik!) voor m’n telefoon. Eens in de zoveel tijd maakt zij leuke freebie wallpapers, en ik ben helemaal fan!

Woensdag was ik weer meer mijn vrolijke ik en heb ik heerlijk zitten werken aan wat tekeningen, hoera!

Vriendin R. had een toffe avondvullende zing/theateravond, mét eten. Daar koop je mij gemakkelijk mee om 😉 De ultieme avond om gezellig door te brengen met de jongen met wie zij aan het daten is. En het was leuk! (net als de bloemstukjes met rode dennenappels!)

De postbode bracht mij een bedankje van vrijwilligerswerk, altijd leuk! Met plezier drinken wij deze fles wel leeg 🙂

Big Magic stond hoog op mijn verlanglijstje. Net als het nieuwe Book for Paper Lovers. En cadeautjes kopen voor mijzelf vind ik erg leuk 🙂 Ik had ze bijna laten inpakken en ergens neergelegd in huis (en er opgeschreven: voor Lotte). Ik vergeet wonderbaarlijk vaak wat en dat ik wat voor mijzelf heb gekocht en kom ze dan vanzelf weer tegen (vandaar dat het wel handig is dat ik er opschrijf dat het voor mijzelf is ;). Maaaar ik was nu te nieuwsgierig naar de inhoud van beide, haha!

~ oja ~

Ik hou zó van Tony Chocoloney zeezout & karamel!

Dit recept was zó lekker, tijd om dat eens “op te schrijven” 🙂

Ik ben mijn bezoek wel eens een kwartier “kwijt”. Ze zitten dan op de w.c. Daar is nogal wat leuks te zien en te lezen. Wel zo leuk, anders zit je ook zo saai voor je uit te staren.
Bij Oma is er ook altijd wat leuks te lezen op de w.c. En dit gedichtje vind ik op dit moment de mooiste 🙂

Fijne zondag!

Maandaginspiratie #14

Maandaginspiratie #14

Afgelopen week was een week vol met musea en strand. Heerlijk!

Den Haag en Scheveningen hebben genoeg (creatieve inspiratie) plekken om te ontdekken. En het strand was heel fijn om de hoek!

Zo was ik afgelopen week twee keer in Den Haag/Scheveningen. Met vriendin L. was het heerlijk toeven in Het Fotomuseum en in het Gemeente Museum. Beiden hebben een tentoonstelling van Anton Corbijn. Zeker de moeite waard! In Het Fotomuseum is de tentoonstelling -1-2-3-4: hierin blikt Corbijn terug op de muziekfoto’s die hij gemaakt heeft. Meer dan 300 foto’s zijn te bewonderen.

Bij de buren, het Gemeente Museum, heeft Corbijn de tentoonstelling Hollands Deep. In deze tentoonstelling, een feestje vanwege Corbijns zestigste verjaardag, zijn hoogtepunten te zien van verschillende series. 

Ik ben fan van Corbijns grove zwart-wit foto’s, waarvan bij beide tentoonstellingen genoeg te bewonderen zijn (-1-2-3-4 heeft alleen maar zwart-wit foto’s 🙂 ). Ze hebben iets robuust. Ook krijgt Corbijn het voor elkaar om grote namen zo mooi op de foto te zetten. Minder gelikt dat veel foto’s van grote artiesten. Ik zie échte mensen op zijn foto’s. Met kwetsbaarheid. Niet met een groot masker of iets dergelijks. Zulke foto’s wil ik ook kunnen maken (gelukkig leg ik geen hoge verwachtingen/eisen/wensen voor mezelf neer 😉 )

Woensdag-musea-dag sloten we vrolijk af met een wandeling naar en over het strand. Heerlijk met al die wind! 

Donderdagavond was ik weer terug, maar dan voor Billy Elliot (ik hou stiekem erg van fijne en goede musicals 😉 ). Voordat we plaats namen in het theater sleurde ik vriendinnetje R. mee naar het strand. Niets zo fijn om zand te happen (echt) op een bijna verlaten strand, wind in je haren en brullen maar! Dag stomme to-do-lijstjes in je hoofd, waai maar lekker weg! Even later stapten wij blij en uitgewaaid het theater binnen. Tijd om te genieten! En dat was het. Wat kunnen ze mooi zingen en dansen! Jaloersmakend! Mocht je kinderen meenemen: ze komen thuis met een compleet nieuw scheldwoordenboek 😉

En alsof ik nog niet genoeg cultuur gesnoven had de afgelopen paar dagen, ben ik zaterdag met vriendin M. vrolijk door Amsterdam gaan struinen: de Albert Cuijp markt over, verder door leuke straatjes en wat grote straten, gesnuffeld in boekenwinkels, heerlijk! En omdat we toch in Amsterdam waren, brachten we ook een bezoekje aan Foam. Daar hebben ze nu onder andere een fototentoonstelling zonder foto’s. 

He? Een tentoonstelling in een fotomuseum zonde foto’s? 

Dat dachten wij nou ook. En wat was deze tentoonstelling verrassend geweldig! En, dit meen ik oprecht, dat had ik van te voren niet bedacht…
Shining in Absence is een eerbetoon aan Frido Troost, een fotografiehistoricus overleden in 2013.
Het is zowel een fotoboek als een tentoonstelling zonder foto’s. Het is letterlijk een leeg, gebruikt, fotoboek. Ik kreeg de behoefte om potloden uit mijn tas te halen om zo het boek te vullen. Of om er zelf foto’s in te plakken. Of om mijzelf in te plakken. Geweldig! Terwijl ik de tentoonstelling aan het bewonderen was, schoten er allemaal geweldig leuke projecten door mijn hoofd. Wordt zeker weten vervolgd!